Anecdotes

050817

Gökyüzünün güneşin oyununa gelip de binbir türlü hal alması gibi

Senin hayatıma saçtığın ışık.

Senine aydınlandım, seninle renklendim.

Fakat bir kelebeğin ömrü gibi kısaydı ömrümüz.

Bana verdiğin renklerin sonsuzluğuna inanmıştım; ne zaman hayatın bitivericeğini bilmemek böyle olsa gerek.

Biliyor muydun yoksa sen, beni öyle uzaktan kanatırken sonumuzun geldiğini?

Bana gel dedin, gel burası daha aydınlık. Gelemedim, sana daha yakın olamadım. Tekrar aynı renkleri yaşamaktan korktum, tekrar ışığınla kanamaktan.

Başka bir kentte seni sayısızca başka sokaklarla ve başka hayatlarla bağdaştırmaktan kaçtım. Yani, olur da bir gün beni tekrar terk edecek olsaydın, seni bana hatırlatacak anılardan kaçtım.

Gelemedim.

Seni daha çok sevmekten korktum.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s